බොඳ වූ සිහිනය

 

කඩුල්ල පැනලා
ගියර දමාගෙන
සුක්කානමකුත් හිතින් මවාගෙන
මම ම හදාගත්
වාහනයක් තුළ
අකුරට ගියෙ මම
ජයක් ලබන්නට

අත් දිග කමිසය
කළු දිග කලිසම
දිළිසෙන සපත්තු
ඇඳගෙන උදයම
උජාරුවට එන ගුරුවරු දුටුවම
බලාපොරොත්තුවක් තිබුණා
මා හට
කෙදිනක හෝ මම යනවා
එතැනට

වෙනදා මෙන් පාසල වෙත යන්නට
අම්මට වැඳලා තාත්තා වැඳුමට
ගිය විට දුටුවේ
තාත්තා නිදි බව
තාත්තෙ තාත්තෙ කතා කළා මම

නැත ඔහු බැලුවේ
ඇස් හැර මා දෙස
නුපුරුදු හැඟුමක්
දැනුනා මා හට

කාලය ගෙවෙන්නෙ
අග හිඟකම් මැද
ඉවසනු නොහැකිය
අම්මා විඳින දුක
නංගී මල්ලී රජ කරවන්නට
අතහැර දැමුවෙමි
මම මගෙ සිහිනය

හෙට සිට උදයම
පාසල වෙත නොව
මම දිව යන්නේ,
වැඩපොළ
වෙතටය...